Lofree Flow 2: Projekt i wykonanie
Na pierwszy rzut oka Lofree Flow 2 to bez wątpienia klawiatura Lofree. Zrezygnowała z podświetlenia RGB, efektownych elementów gamingowych i przeładowanych funkcji, stawiając na nowoczesny, minimalistyczny design o dojrzałym charakterze. Klawiatura jest dostępna w trzech rozmiarach: 68, 84 lub 100 klawiszy, co pozwala Lofree na pracę zarówno w kompaktowych, jak i niemal pełnych układach.
Największą różnicą w porównaniu z Flow Lite jest obudowa. Zamiast plastiku, Lofree zastosował w Flow 2 solidną aluminiową obudowę, frezowaną z jednego bloku aluminium. Dzięki temu klawiatura jest chłodna, solidna i wysokiej jakości; stabilnie leży na biurku i prawie się nie ugina nawet pod dużym naciskiem. Nic nie skrzypi, nic się nie chwieje, a Flow 2 oferuje dokładnie takie wrażenia z użytkowania, jakich można oczekiwać od klawiatury w tym przedziale cenowym.
Z tyłu znajdują się dwie rozkładane metalowe nóżki, które umożliwiają regulację kąta nachylenia. Flow 2 leży wygodnie płasko na stole; po rozłożeniu nóżek przyjmuje bardziej tradycyjną pozycję do pisania. Ze względu na niski profil, podpórka pod nadgarstki nie jest absolutnie konieczna, ale i tak może być wygodna podczas dłuższych sesji pisania.
Umiejscowienie portu USB-C nie jest idealne. Nie znajduje się on z tyłu, a po prawej stronie. Nie jest to zauważalne podczas korzystania z połączenia bezprzewodowego. Jednak po podłączeniu kabla rozwiązanie staje się niepraktyczne. Kabel zsuwa się na bok i może być uciążliwy w zależności od konfiguracji biurka, zwłaszcza jeśli mysz znajduje się po prawej stronie klawiatury.
Bezpośrednio pod nim znajduje się pasek dotykowy. Zastępuje on klasyczne pokrętło i steruje głośnością za pomocą przesuwania palcem po nim, a jasnością ekranu za pomocą przytrzymania klawisza Fn. Wizualnie dobrze komponuje się z smukłą konstrukcją, ale rzadko go używałem na co dzień. Obsługa jest wystarczająca, ale nie tak bezpośrednia i precyzyjna jak w przypadku prawdziwego pokrętła. W systemie Windows głośność zmienia się tylko w krokach co dwa. Jest to przydatne dla osób preferujących liczby całkowite, ale mniej przydatne przy precyzyjnym dostrajaniu.
Lofree Flow 2: konfiguracja, użytkowanie i oprogramowanie
Flow 2 łączy się przez USB-C, Bluetooth 5.3 lub bezprzewodowo 2,4 GHz, umożliwiając elastyczne korzystanie z komputerów stacjonarnych, laptopów, tabletów i smartfonów. Jest kompatybilny z systemami macOS, Windows, iOS, iPadOS i Android. W naszych testach bez problemu został również rozpoznany jako standardowa klawiatura pod Linuksem.
Przełączanie między systemami Mac i Windows jest dobrze zaimplementowane. Lofree zawiera odpowiednie nakładki klawiszy dla obu systemów, zapewniając prawidłowe oznaczenia klawiszy Command, Option, Alt i Windows. Użytkownicy regularnie przełączający się między systemami operacyjnymi nie będą musieli radzić sobie z nieprawidłowymi klawiszami specjalnymi. Przełączanie trybów odbywa się bezpośrednio za pomocą skrótu klawiaturowego.
Zgodnie z oczekiwaniami, połączenie bezprzewodowe okazało się najlepszą opcją w testach. Reaguje szybko i stabilnie, a częstotliwość próbkowania do 1000 Hz sprawia, że opóźnienie jest praktycznie niezauważalne. Klawiatura działa niezawodnie również z połączeniem przewodowym i stanowi dobry wybór, gdy bateria wymaga ładowania lub gdy wymagana jest maksymalna stabilność w każdej sytuacji.
Trzecią opcją połączenia jest Bluetooth, który jest szczególnie przydatny podczas jednoczesnego korzystania z wielu urządzeń. Flow 2 może przełączać się między trzema różnymi profilami Bluetooth za pomocą kombinacji klawiszy (Fn + 1, 2 lub 3), umożliwiając na przykład jednoczesne połączenie notebooka, tabletu i minikomputera.
Teoretycznie klawiatura obsługuje VIA, co umożliwia remapowanie klawiszy, regulację warstw i tworzenie makr. Jednak nie działało to z klawiaturą w układzie niemieckim ISO. Problem najwyraźniej leży w brakujących profilach konfiguracji, których Lofree jeszcze nie udostępnił dla tej wersji. Własny Key Mapper Lofree również nie pomógł. Lofree oferuje go zarówno w wersji online, podobnie jak VIA, jak i jako program dla systemu Windows. W obu przypadkach klawiatura nie została rozpoznana podczas testów. Dlatego reklamowane opcje personalizacji dla układu niemieckiego pozostają na razie teoretyczne.
Lofree Flow 2: wrażenia z pisania i codzienne doświadczenia
Firma Lofree wyposażyła Flow 2 w nowe przełączniki z serii Cloud, dostępne w trzech wariantach. Surfer jest liniowy i zaprojektowany z myślą o szybkim i dyskretnym wprowadzaniu danych. Void jest również liniowy, ale cichszy, dzięki czemu nadaje się do cichych środowisk pracy. Nasz egzemplarz testowy został wyposażony w przełączniki Pulse. Są to dotykowe, niskoprofilowe przełączniki, które stawiają wyczuwalny opór przy naciskaniu. Są one najbardziej porównywalne z przełącznikami Cherry MX Brown, tylko bardziej płaskie i bezpośrednie.
Dotykowe sprzężenie zwrotne jest wyraźnie wyczuwalne, ale nie skrzypiące ani głośne. Dzięki temu pisanie na Flow 2 jest bardziej kontrolowane niż na przełącznikach liniowych, a jednocześnie znacznie cieńsze i szybsze niż na standardowej klawiaturze mechanicznej z wysokimi klawiszami. Każde naciśnięcie klawisza stawia niewielki opór, co ułatwia bardziej przemyślane naciskanie klawiszy. Osoby, które dużo piszą, z pewnością docenią to rozwiązanie. W przypadku szybkich reakcji w grach przełączniki liniowe, takie jak Cherry MX Red lub Lofrees Surfer, wydają się nieco bardziej spójne, ale przełączniki Pulse oferują lepsze sprzężenie zwrotne podczas pisania tekstu.
Przełączniki Pulse są cichsze niż przełączniki klikalne i mniej jaskrawe niż wiele klasycznych klawiatur Cherry MX Brown. Aluminiowa obudowa i tłumienie drgań Flow 2 zapewniają pewny, satysfakcjonujący skok klawiszy. Nie są jednak całkowicie bezgłośne. Osoby piszące późno w nocy lub chcące pozostać jak najmniej uciążliwe we wspólnym biurze powinny wybrać wersję Void.
Nakładki klawiszy wykonane są z tworzywa PBT i poliwęglanu (PC) w procesie formowania dwustronnego. Ich powierzchnia ma lekko matowe wykończenie, zapewnia odpowiednią przyczepność i wygląda bardziej luksusowo niż proste nakładki ABS. Napisy są półprzezroczyste, dzięki czemu białe podświetlenie wyraźnie się wyróżnia. Jasność można regulować w kilku krokach, a dostępne są również proste efekty świetlne. Nieco większa powierzchnia klawiszy ułatwia ich uderzanie, co jest szczególnie zauważalne podczas pisania dłuższych tekstów.
W porównaniu do Flow Lite (oto nasz testFlow 2 wydaje się bardziej sprężysty i bezpośredni. Lite oferuje bardziej miękkie, nieco bardziej sprężyste czucie pisania, a Flow 2 oferuje większą stabilność. Osoby poszukujące płynnego, niemal płynnego pisania mogą nawet wybrać Flow Lite. Jednak osoby ceniące precyzję, stabilność i ogólnie bardziej luksusowe wrażenia z pisania będą lepiej zadowolone z Flow 2.
Lofree Flow 2: Żywotność baterii
Żywotność baterii klawiatury Lofree Flow 2 w dużej mierze zależy od rozmiaru, połączenia i podświetlenia. Większe modele z 84 i 100 klawiszami mają baterię o pojemności 3.000 mAh, a kompaktowa wersja z 68 klawiszami – 2.000 mAh. Bez podświetlenia Lofree deklaruje do 120 godzin pracy na baterii w większych modelach i do 90 godzin w mniejszych. Z włączonym podświetleniem żywotność baterii znacznie się skraca.
W codziennym użytkowaniu bateria z łatwością wytrzymuje kilka dni roboczych. Osoby, które korzystają z oświetlenia sporadycznie lub całkowicie je wyłączają, rzadko będą musiały je podłączać. Przy stałym włączonym oświetleniu, można spodziewać się kilku dni, a nie kilku tygodni. Ładowanie odbywa się przez USB-C, które technicznie działa bez zarzutu, ale boczny port nie jest zbyt eleganckim rozwiązaniem.
